Het begon met een gesprek onder vier ogen met mijn directeur Stephan ruim een jaar geleden. Hij zei het recht voor zijn raap, precies zoals hij is: ‘Ik maak me zorgen om je. Je bent hier gekomen, in 2016, en ik heb je figuurlijk, maar ook letterlijk in je werk zien groeien. Je gaat de verkeerde kant op, Ardjan, zo gaat het niet langer.’ Ik realiseerde me dat hij gelijk had. De manier waarop ik leefde was niet gezond, dat wist ik stiekem ook wel. Alleen, het is gemakkelijk om je gewone patroon voort te zetten dan om dat te veranderen.

Als jong jochie was ik heel beweeglijk. Ik had ADHD en kon daardoor moeilijk stilzitten en me concentreren op school. Mede door de medicijnen die ik kreeg, begon ik te veranderen. Op de middelbare school is het sowieso minder bewegen en meer op je school- en bureaustoel zitten. Mijn huidige werk bij HPS industrial B.V. is een echte bureaubaan, en bovendien was meer en ongezond eten er bij mij gaandeweg ingeslopen. Eigenlijk is het onmogelijk om zonder hulp uit zo’n patroon te komen. Dus toen Stephan een oplossing aanbood die me zou kunnen helpen, vond ik dat spannend, maar was ik ook opgelucht.

Mijn grote hobby is techniek en domotica. Ik hou van technische snufjes en kan bij wijze van spreken vanuit mijn luie stoel thuis alles aansturen: de deur opendoen, de tv aanzetten, de temperatuur in de kamer regelen … dat is leuk, maar het helpt me natuurlijk niet om in beweging te komen. 

Via de metingen van inspanningsdeskundige Geert weet ik dat beweging essentieel is om gezond te leven. Als ik beweeg, voel ik me fitter. Daarom ga ik elke dag naar de sportschool en wandel ik elke dag tijdens de lunch, een uur lang. In weer en wind. Regen is geen excuus. Een jaar geleden bleef ik óók tussen de middag op de stoel zitten. Echt niet slim.

En de sportschool, die is veel leuker dan ik dacht! Natuurlijk moest ik een drempel over. Ik dacht dat ik er al snel geen zin meer in zou hebben, maar dat was gelukkig niet zo. Nu vind ik het gewoon leuk om te gaan! 

Onze sportschool is serieus heel gezellig. Er lopen normale mensen rond. Je bent alleen maar met jezelf bezig, maar als je wilt kun je er terecht voor een praatje bij een kop thee. Iedereen heeft een verhaal. Ik heb niet altijd zin om te gaan, maar ik weet: als ik er een keer ben, ga ik ertegenaan en voel ik me daarna weer lekker.

Naast mijn programma op de sportschool krijg ik de ondersteuning van lifestylecoach Helga. Door haar heb ik inzicht in mijn manier van leven gekregen. Een dieet heb ik niet, maar ik eet bijvoorbeeld wel meer vezels. En de cola? Die drink ik nog wel hoor, maar dan de suikervrije opties. Op het werk drink ik gewoon water. 

Een concreet hulpmiddel dat me ook helpt in het traject van fitter worden, is mijn sporthorloge. Op deze Garmin-watch lees ik af hoe het met me gaat. Heb ik genoeg bewogen? Hoe zit het met de calorieën die ik binnengekregen heb? En mijn hartslag, hoe is het daarmee? Ook die is immers heel belangrijk, weet ik nu. Het interpreteren van mijn gegevens vind ik een leuke en nuttige uitdaging. Komt daar toch die techniek weer om de hoek kijken.

Ardjan’s werkgever, Stephan Nagtegaal van HPS industrial B.V.:

“De oplossing voor Ardjan was meegaan naar mijn sportschool. Zelf ben ik dol op sporten. Geworden, moet ik zeggen, want ook ik neigde naar een verkeerde leefstijl en besloot daar op een gegeven moment iets aan te doen. Sindsdien zit ik zoveel lekkerder in mijn vel! Het gaat bij ons op het bedrijf in de pauzes best wel veel over gezondheid, bewegen en sporten. Tot het inzicht komen dat sporten fijn is, en dat het belangrijk is om gezond te bewegen, leer je door mee te doen aan het programma van afvalleninveenendaal.nl. Door een gezondere leefstijl, val je vanzelf af en dat is dan weer gezond!”

Zijn werkgever gaf Ardjan het zetje dat hij nodig had om anders te gaan leven. “Ik ben supertrots op hem!”, laat Stephan weten. “Hij komt van ver, en hij is er nog niet. Maar die eerste maanden, die zijn het zwaarst. Nu, na een jaar, is hij al zoveel verder!” Ardjan haakt daar op in: “Stephan vraagt me echt niet elke week hoe het met me gaat. Ik leef nu gezonder, voor mezelf, maar ook een beetje voor hem. Omdat ik me daartoe verplicht voel. Die stok achter de deur had en heb ik nodig.”