Het was februari 2020. Ik was (nog altijd) veel te zwaar, niet fit, mijn gewrichten deden pijn door de artrose … ik legde dingen die naar boven moesten onderaan de trap, zodat ik zo weinig mogelijk naar boven hoefde. Want dat trok mijn lijf niet. Fietsen? Ik pakte liever de auto. Toen ik een keer na een fietsritje heel kortademig was, zei onze oudste zoon: ‘Mam, dat is niet normaal …!’ En ik wist dat hij gelijk had. 

Ik ging door de medische molen en daaruit bleek dat er in principe niks aan de hand was met mijn gezondheid, maar dat door mijn overgewicht hartfalen en diabetes op de loer lagen. Ik moest aan mezelf gaan werken.

Wéér een dieet? Daar geloofde ik allang niet meer in. Ja, ik viel altijd flink af, om vervolgens tóch weer terug te vallen in oude eetgewoonten. Dat vertelde ik ook aan mijn huisarts. Ik wilde eigenlijk méér dan een dieet, ik wilde me gezond voelen! Toen kwam corona, alles ging dicht, wat mij bedenktijd gaf: ik was klaar voor verandering!

Onze zoon wees me op een leefstijlcoach. Op de site van het RIVM vond ik hoe ik daarvoor in aanmerking kwam. Ik las over leefstijlinterventie, een combinatie van gezond eten en meer bewegen. Van de huisarts kreeg ik een verwijzing en zo kwam ik bij LECV (afvalleninveenendaal.nl) terecht. 

In augustus 2020 had ik een intakegesprek met Helga, de enthousiaste coach. Bij haar startte ik met een leefstijlgroep, een traject van twee jaar. Grofweg zorgt het eerste jaar voor inzicht en gedragsverandering, het tweede jaar is ‘onderhoud’. Die tijd heb je echt nodig; overgewicht ontstaat niet in een paar maanden dus kan er ook niet in korte tijd af. 

Met een doel, werkwijze en planning die bij mij pasten, kreeg ik inzicht in mijn patroon en gedrag wat betreft voeding, beweging, stress, slaap en emotie. Bij Geert, specialist fysieke training en belastbaarheids- en inspanningstolerantieonderzoek, deed ik in september 2020 een inspanningstest. Geert beloofde dat ik me met elke dag een half uur fietsen en één keer per week  sporten na negen weken al fitter zou voelen.

‘Negen weken, dat is te overzien’, dacht ik. ‘Als Geert gelijk heeft, ga ik ook voor die twee jaar.’ Mijn weekendwijntje, het zaterdagse frietje, die gingen gewoon door. Het enige wat echt veranderde, was (elektrisch) fietsen; ik mocht er niet moe van worden. Na dat eerste traject was ik zes kilo afgevallen. En vooral: ik voelde me veel en veel fitter, ik kreeg weer energie!

Eerlijk is eerlijk, je moet het zelf doen! Ik vond het in het begin erg zwaar. Elk botje en spiertje voelde ik. Op een dag kwam ik druipnat thuis, bijna in tranen, want dat voelde zó rot. Mijn man sloeg zijn armen om me heen en zei: ‘Je bent mijn held, ik ben trots op je!’ Dat deed zoveel goed!

De tijd die volgde zat ik in de leefstijlgroep van Helga, waar we tips en persoonlijke opdrachtjes kregen om zelf mee aan de slag te gaan. We deelden ervaringen en staken elkaar een hart onder de riem. Zo’n praatgroep kan ik iedereen aanbevelen. De meeste mensen zitten er met hetzelfde doel: werken aan gezondheid en conditie. Het was een pittig traject, maar naarmate je meer inzicht krijgt in je eigen leefstijl wordt het makkelijker om je gedrag te veranderen.

Bij een nieuwe leefstijl hoort ook keuzes maken. Dat fietsen elke dag heb ik er altijd in gehouden. Verder ging ik eerst één keer per week naar de sportschool, met een voor mij aangepast programma. Nu kies ik voor twee keer per week spinning, omdat ik dat erg leuk vind. Daarnaast doe ik een kort traject ter ondersteuning van mijn rug-, buik- en beenspieren.

Naast het afvallen is de grote winst dat ik weer zoveel kan! De artrose wordt niet minder, maar doordat de banden en spieren rondom mijn gewrichten sterker geworden zijn, zijn mijn lichamelijke klachten enorm afgenomen en kon ik mijn pijnmedicatie fors minderen. Mijn overgewicht belemmert me niet meer. Ik kan weer verstoppertje spelen met de kleinkinderen en leuke dingen doen met ze.

Natuurlijk is het belangrijk om mijn nieuwe leefstijl te behouden, maar ik weet nu: ik kan dat gebakje af en toe eten, een keer uit eten gaan of in mijn vakantie ijs en lekkere broodjes eten. Ik mag het mezelf gunnen, maar na de vakantie pak ik de inmiddels vertrouwde structuur weer op. Bewegen is mijn nieuwe leefstijl, óók tijdens de vakantie.

Ik gun dit iedereen die kampt met overgewicht: DOEN! Mijn motto: gezondheid voor jezelf betekent er meer kunnen zijn voor een ander. Dat is voor mij belangrijk.

Overgewicht ontstaat niet in een paar maanden,
dus kan er ook niet in korte tijd af.

Gezondheid voor jezelf betekent er meer kunnen zijn voor een ander.
Dat is voor mij belangrijk.